Rok 2016 jest chyba rekordowy, jeśli chodzi o liczbę zawodników kończących swoje przygody z drużynami narodowymi. Z reprezentacją Kanady oprócz Dana Lewisa i Frederica Wintersa żegna się kolejny zawodnik – Gavin Schmitt.
Po zakończeniu Igrzysk Olimpijskich Gavin Schmitt napisał na jednym z portali społecznościowych, że dla niego był to zaszczyt i honor reprezentować Kraj Klonowego Liścia przez 9 lat. Wtedy jednak nie wiedział jeszcze do końca, jak potoczą się jego losy i czy jego droga z drużyną narodową skrzyżuje się ponownie.
Atakujący po zastanowieniu się nad swoją przyszłością postanowił, że nie będzie reprezentował barw drużyny narodowej w 2017 roku.
Najważniejszym krokiem jest dla mnie obecnie powrót do zdrowia i wypełnienie mojego kontraktu z klubem w Polsce (Asseco Resovią – przyp. red.). Nie jest żadną tajemnicą, że przez ostatnie lata borykałem się z wieloma kontuzjami i naprawdę chciałbym się już z nimi uporać, aby jak najlepiej przejść przez ten sezon – mówi Schmitt.
Kanadyjczyk miał operacje na obie nogi, obejmujące głównie złamania kości, ale nie były to jedyne dręczące go urazy. Tym bardziej decyzja, którą podjął nie była dla niego łatwa. – Kocham grać dla Kanady w jednej drużynie z moimi przyjaciółmi. Jest to duża zmiana i niełatwo mi będzie przyzwyczaić się do tego, że nie będę już częścią reprezentacji. Nie zagram już z nimi na boisku, ale mam nadzieję, że będę blisko drużyny i na wszystkich meczach będę im kibicował z trybun – mówi kanadyjski atakujący.
Odkąd rozegrał swój pierwszy mecz siatkówki w szkole średniej w Saskatoon, jego poziom poprawiał się z roku na rok i w końcu znalazł uznanie w oczach trenera reprezentacji, od którego otrzymał pierwsze powołanie kilka lat później. – Zawsze będę pamiętał mój pierwszy mecz w drużynie narodowej w 2007 roku. Nie wypadłem najlepiej na ważnym meczu i pomyślałem, że na pewno nie dostanę szansy jeszcze w tym roku. Później spotkałem się z Glennem Hoagiem i innymi trenerami i usłyszałem, że zostałem wybrany do gry w reprezentacji! Ta wiadomość zmieniła moje życie – opowiada Gavin.
Zawodnik zalicza udział w tegorocznych Igrzyskach Olimpijskich jako główny i najważniejszy punkt w jego karierze. – Najbardziej emocjonującym wydarzeniem w moim życiu był prawdopodobnie moment, w którym dowiedzieliśmy się, że zagramy w Rio – mówi Schmitt.
Trener reprezentacji Kanady również bardzo mile będzie wspominał czas pracy z Gavinem. – Zawsze dawał z siebie wszystko, nawet wtedy, gdy cierpiał z powodu bólu. Jego pasja i zaangażowanie sprawiły, że miał znaczący wpływ na dobrą atmosferę w drużynie zarówno na boisku, jak i poza nim. Jestem pewny, że nadal będzie promował sport w naszym kraju – kończy selekcjoner Kanady.
Gavin przyznaje, że jest bardzo wdzięczny wszystkim kibicom, kolegom z drużyny oraz trenerom, którzy mieli wpływ na jego życie przez te wszystkie lata. – Chciałbym podziękować trenerowi Glennowi Hoagowi za bycie moim mentorem przez cały czas, jaki spędziłem w reprezentacji kraju. Nie byłbym teraz tym, kim jestem ani nie znajdowałbym się w tym miejscu obecnie bez niego. Dziękuję również wszystkim moim kolegom z reprezentacji, każdemu z osobna – bardzo mi pomagali w ciągłym dążeniu do perfekcji, poprawianiu umiejętności, techniki gry i dawali mi dużo radości z tego, że gramy razem.
Chciałbym także podziękować trenerom z mojego uniwersytetu i college’u za pracę ze mną i pomoc w osiągnięciu celu, jakim była gra w reprezentacji Kanady.
Na koniec największe podziękowanie kieruję w stronę mojej rodziny – za ciągłe wsparcie i częste pojawianie się na ważnych dla mnie spotkaniach, za to, że pocieszali mnie w trudnych momentach, gdy przebywałem daleko w różnych krajach na świecie.
źródło: instagram.com
„W życiu każdego człowieka przychodzi ten moment, w którym ja znajduję się teraz. Spoglądam w przyszłość i widzę przed sobą nowy rozdział w moim życiu, jednak nie zamykam za sobą drzwi. Nigdy nie wiadomo, co przyniesie przyszłość” – Gavin Schmitt
Autor: Katarzyna Mac
Źródło: opracowanie własne na podstawie volleyball.ca
